W codziennej pracy nauczyciela, pedagoga czy przedszkolanki nierzadko dochodzi do napięć na linii rodzic – wychowawca. Kiedy pojawiają się problemy z zachowaniem ucznia, niezbędna jest rzetelna informacja zwrotna o dziecku. Niestety, przekazywanie trudnych wieści często budzi w rodzicach mechanizmy obronne, zaprzeczenie, a nawet agresję. Jak zbudować komunikat, by przyniósł pozytywne rezultaty wychowawcze i ułatwił współpracę?
Kiedy przygotowujemy się do przekazania trudnych informacji o wychowanku, najczęściej skupiamy się na doborze odpowiednich słów. Tymczasem badania Alberta Mehrabiana udowadniają, że w sytuacjach silnie nacechowanych emocjonalnie, słowa mają najmniejsze znaczenie.
Nawet najlepiej skonstruowana informacja zwrotna dla rodziców nie zadziała, jeśli Twoja postawa będzie wyrażać atak (np. skrzyżowane ramiona, podniesiony głos). Spójność komunikatu werbalnego i niewerbalnego to fundament budowania zaufania.
Zanim zastosujesz zaawansowane techniki psychologiczne, zadbaj o podstawy dobrej komunikacji interpersonalnej. W przekazaniu opinii o dziecku pomagają:
Skutecznym narzędziem profilaktyki konfliktów jest Kwadrat Komunikacyjny (model poczwórnego ucha), którego autorem jest Friedemann Schulz von Thun. Zakłada on, że każdy komunikat ma cztery płaszczyzny. Rodzic może odebrać Twoją wiadomość na zupełnie innym poziomie, niż zakładałeś.
Przykład komunikatu: „Janek po raz kolejny uderzył dziś kolegę klockiem.” Jak może to zinterpretować rodzic?
Jak uniknąć błędu? Rozbuduj komunikat, by nie zostawiać pola do nadinterpretacji: „Panie Tomaszu, Janek uderzył dziś kolegę (Fakt). Zależy mi, abyśmy wspólnie pomogli mu radzić sobie ze złością (Współpraca/Relacja). Martwię się o jego integrację z grupą (Ujawnienie siebie). Zastanówmy się razem, jak możemy reagować (Apel).”
Aby informacja zwrotna o dziecku w przedszkolu lub szkole była obiektywna i konstruktywna, warto stosować dodatkowe ramy psychologiczne:
To algorytm zapobiegający ocenianiu ucznia i rodzica, oparty na 4 krokach:
Stosowanie komunikatu „JA” zamiast oskarżycielskiego „TY” natychmiast obniża napięcie. Zamiast mówić: „Państwa dziecko znowu przeszkadzało” (Atak), powiedz: „Trudno mi prowadzić zajęcia w hałasie, potrzebuję Państwa wsparcia we wdrożeniu naszych zasad” (Przejęcie odpowiedzialności i prośba o pomoc).
Odpowiednio przekazana informacja zwrotna o dziecku to potężne narzędzie wychowawcze. Korzystając z modelu FUKO czy Kwadratu von Thuna, zmieniasz trudną konfrontację w partnerską rozmowę, której nadrzędnym celem jest dobro i rozwój młodego człowieka.